به یاد رفیقان

حرفی بگو و از لب خود کام ده مرا
ساقی !ز پا فتاده شدم جام ده مرا
فرسوده دل ز مشغله جسم و جان بیا
بستان ز خود فراغت ایام ده مرا
رزق مرا حواله به نامحرم مکن
از دست خویش باده گلفام ده مرا
بوی گلی مشام مرا تازه می کند
ای گلعذار! بوسه به پیغام ده مرا
عمرم رفت و حسرت مستی زدل نرفت
عمری دگر ز معجزه جام ده مرا
ای عشق ! شعله بر دل پر آرزو بزن
چندی رهایی از هوس فام ده مرا
جانم بگیر و جام می از دست من مگیر
ای مدعی هر آنچه دهی نام ده مرا
مرغ دلم به یاد رفیقان به خون تپید
یارب امید رستن از این دام ده مرا
بشکفت غنچه ی دلم ای باد نو بهار
خندان دلی بسان وام ده مرا

/ 1 نظر / 10 بازدید
mhv

به یاد رفیقان : حرفی بگو و از لب خود کام ده مرا عجب لبی داشتی !